Terugblik 'Mijn woord tegen het mijne'
"Ik kan leven en zijn, ondanks en dankzij de stemmen."
Afgelopen donderdag kwamen zo'n vijftig bezoekers samen bij NHL Stenden Hogeschool voor de vertoning van de indrukwekkende documentaire Mijn woord tegen het mijne. Een documentaire van regisseur Maasja Ooms waarin vijf mensen die stemmen horen worden gevolgd. Psychiater Dirk Corstens gaat daarin niet alleen met hen, maar ook met hun stemmen in gesprek.
Na afloop gingen we in gesprek met Tamira, één van de personages uit de documentaire. Open, eerlijk en met veel moed vertelde zij over haar eigen proces.
De documentaire laat een periode van ongeveer twee jaar zien. Een periode waarin Tamira ontdekte dat de chaos en oorlog in haar hoofd niet zomaar gedachten waren, maar verschillende stemmen. Inmiddels kan zij deze stemmen onderscheiden en heeft ze geleerd om niet alleen te luisteren naar wat ze zeggen, maar vooral naar wat eronder ligt.
"Het gaat niet om wat de stem zegt, maar om de emotie die eronder zit."
Die verandering heeft haar leven ingrijpend veranderd. De stemmen zijn niet verdwenen, maar de relatie ermee is wel wezenlijk veranderd. Waar angst ooit de boventoon voerde, is nu ruimte ontstaan voor dialoog. "Ik hoor je, maar ik ga niet doen wat je van me vraagt", beschrijft Tamira hoe ze steeds vaker zelf de regie kan nemen.
Tijdens het nagesprek ontstond een open gesprek met het publiek. Er werd gesproken over wat goede hulpverlening vraagt, over het belang van werkelijk ontmoeten zonder oordeel en over de moed om nieuwsgierig te blijven naar iemands ervaringen, ook wanneer die voor anderen moeilijk te begrijpen zijn.
Een uitspraak van psychiater Marius Romme kwam daarbij voorbij:
"Not talking is much more dangerous than talking. I have never met somebody who did some aggressive things after explorative talking about it but always with people who never got the chance of talking."
Ook werd duidelijk hoe belangrijk herkenning is. Voor Tamira was het ontmoeten van anderen die stemmen horen tijdens de opnames van de documentaire een keerpunt. Niet langer alleen zijn met je ervaringen, maar merken dat anderen iets vergelijkbaars meemaken, gaf ruimte voor erkenning en herstel.
Een ander waardevol inzicht was dat stemmen horen veel vaker voorkomt dan veel mensen denken. Ongeveer één op de tien mensen hoort gedurende zijn of haar leven stemmen. Toch rust er nog altijd veel onbekendheid en stigma op deze ervaring.
We kijken terug op een bijzondere avond waarin ruimte was voor kwetsbaarheid, nieuwsgierigheid en ontmoeting. Dank aan Tamira voor haar openheid en aan alle aanwezigen voor de respectvolle vragen en gesprekken. Juist door dit soort verhalen met elkaar te delen, ontstaat meer begrip voor ervaringen die vaak verborgen blijven.
Luistertip voor wie er niet bij kon zijn of voor wie nog meer wil weten: de podcast van Voice Dialogue Academie: In gesprek met Tamira. Stemmen in mijn hoofd: de angst, - Voice Dialogue Academie